بخش دوم
با توجه به این که بیش از شصت درصد موارد ابتلا به ایدز در میان معتادان تزریقی که با افراد مختلف رابطه جنسی دارند دیده می شود و در ضمن شیوع اعتیاد به مواد مخدر در ایران با رشد کم نظیری روبرو می باشد، میلیونها نفر در ایران در معرض خطر ابتلا به ویروس HIV قرار دارند. بر اساس گزارش اخیر سازمان ملل در مطالعهای بر روی معتادان تزریقی در تهران، پانزده درصد آنها دارای HIV مثبت بوده اند و بیش از نیمی از آنها با وجود روابط جنسی فراوان هرگز از کاندوم استفاده نکرده بودند. با در نطر گرفتن اینکه ایران یکی از جوان ترین جمعیتهای دنیا را دارد، آموزش جنسی و راههای مقابله با بیماریهای مقاربتی و داشتن رابطه جنسی بدون خطر به دلیل موانع ایدئولوژیکی موجود در رژیم جمهوری اسلامی، به درستی به نوجوانان و جوانان آموزش داده نمیشود. در صورتیکه امکان ابتلا به بیماری مذکور در سنین جوانی و به دلیل شر و شور نوجوانی میتواند بیشتر باشد.
آمارهای موجود حاکی از آن است که استفاده از کاندوم در میان جوانان در روابط جنسیشان کمتر معمول است و گفته میشود که مردان جوان برای برقراری روابط جنسی در سطح تهران وبرخی از شهرهای بزرگ از آسانترین راه موجود یعنی ارتباط جنسی با پدیده موسوم به “زن خیابانی و دختر فراری” استفاده میکنند که میزان ابتلا به بیماری را در بین هر دو طرف بیشتر میکند. گذشته از این موارد اطلاعات نادرستی در زمینه انتقال ایدز در میان برخی از جوانان وجود دارد. بطور مثال برخی از جوانان تصور می کنند ایدز تنها از طریق رابطه جنسی معمول قابل انتقال است و رابطه جنسی از طرق دیگر از جمله دهان خطری در برندارد و با توجه به حفظ پرده بکارت که رابطه جنسی کامل و معمول را نهی میکند، اغلب جوانان در ابتدا به رابطه جنسی از طریق دهان روی می آورند که میتواند به همان میزان در انتقال این ویروس خطرناک باشد. این در حالی است که به غلط گفته میشود ویروس HIV از طریق بزاق دهان سرایت نمیکند. (اطلاعات در مورد راههای انتقال این ويروس و راههای پيشگيری از آلوده شدن به HIV و ابتلا به بيماری ايدز را در شماره بعدی خواهید خواند).
در عین حال و با توجه به جمعیت انبوه چند صد هزار نفری زندانیان در سیاهچالهای جمهوری اسلامی بیم آن میرود که میزان شروع ایدز در میان زندانیان به سرعت افزایش یابد و این معضل بر لزوم اقدامات درمانی فوری جهت مقابله با افزایش سریع ایدز در زندانها تاکید دوچندان میگذارد.
در کنار بی مسئولیتی رژیم اسلامی نقش سازمانهای غیر دولتی یا “ان جی او”های (NGOs)، فعال در زمینه مبارزه با ایدز و شناسایی بیماران را نباید فراموش کرد. بسیاری از این سازمانها با تشکیل شبکههایی برای ردیابی معتادان تزریقی و گروههای پر خطر جنسی، مبتلایان به ایدز را ردیابی کرده و در برخورد با بیماریها از سه روش مقابله ای استفاده میکنند: پیشگیری، تشخیص و درمان.
وظیفه جمعهای آزادی زن ایجاب میکند تا در جمعهای خود زمینههای بالا بردن دانش و اعتماد به نفس در جهت مذاكره با دیگران را با استفاده از مطالب زیر افزايش دهند.
موضوع آموزش!
• بالا بردن سطح دانش عمومی و ايجاد فرهنگ گفتگوی آزاد درباره انتقال و راههای پيشگيری از ويروس HIV.
• گسترش فرهنگ آموزش جنسی افراد در اجتماع و خانواده، به ویژه جوانان، به عنوان راهکاری برای مقابله با گسترش ويروس HIV و بيماری ايدز.
• ترويج فرهنگ برقراری رابطه جنسی امنتر، معرفی کاندوم به عنوان يکی از کاراترين عوامل بازدارنده انتقال ويروس HIV و تشويق و آموزش تمامی افراد جامعه به استفاده صحيح از کاندوم.
• تشويق افرادی که سابقه رفتارهای خطرناک داشته اند، به مراجعه داوطلبانه برای انجام آزمايش HIV همراه با معرفی آدرس کلينيکهای محلی.
• از بين بردن تبعيض و بدنامی از افراد آلوده به ويروس HIV همچنين مبتلايان به بيماری ايدز و پذيرش آنان از سوی اجتماع مانند ساير بيماران.
• تهيه و در اختيار قرار دادن اطلاعات درباره جديدترين پيشرفت های درمانی، دارويی و پزشکی در مورد HIV و ايدز به افراد آلوده به ويروس HIV و خانواده آنها.
• تشويق افراد آلوده به ويروس HIV. به مشارکت در کارها و برنامههای اجتماعی و فرهنگی.
• اطلاعات و آگاهیهای لازم جهت همزيستی با اشخاص آلوده به ويروس HIV و یا مبتلا به بيماری ايدز برای افرادی که در هر سطحی از جامعه با آنها در تماس هستند (همسر، بستگان، همکاران، پزشکان، مددکاران و…).
جمعهای آزادی زن درکنار اقدامات فردی باید سعی کنند با سازمان دادن اعتراضات خیابانی و فشار آوردن بر دولت و نهادهای دولتی، پيش از آنكه تجربه هند و آفريقا بر میلیونها جوان و کودک در ایران تحمیل شود، رژیم اسلامی را وادار به اقدامات مقتضي در زمینه پیشگیری، تشخیص و درمان این بیماری کنند.
اطلاعات در مورد راههای انتقال این ويروس و راههای پيشگيری از آلوده شدن به HIV و ابتلا به بيماری ايدز را در شماره بعدی خواهید خواند.